ADHD- zespół nadpobudliwości psychoruchowej

W ostatnich latach znacznie więcej się pisze i mówi o tym zaburzeniu, szkoły poświęcają sporo czasu na zapoznawanie się ze sposobem funkcjonowania dzieci nadpobudliwych i z formami udzielania im pomocy. Rodzice, przychodząc do poradni, opowiadają, że to właśnie w szkole lub przedszkolu ktoś zwrócił im uwagę na to, że ich dziecko jest nadpobudliwe. Badania wykazują jednak, że ostatnio nie doszło do istotnego przyrostu liczby takich dzieci w szkołach. Zapewne odsetek dzieci mających problemy z zachowaniem jest znacznie większy. Nie u wszystkich jednak rozpoznajemy nadpobudliwość psychoruchową. Nie każde kłopotliwe zachowanie można łączyć z nadpobudliwością, a nadpobudliwość psychoruchowa nie może być wytłumaczeniem dla każdego niegrzecznego zachowania.

Czy ADHD jest chorobą ? Dlaczego często mówi się o zespole nadpobudliwości psychoruchowej jako o zaburzeniu rozwojowym?

W dużym uproszczeniu –ADHD można sprowadzić do odmiennej pracy mózgu. Takiej która uniemożliwia dziecku skuteczne kontrolowanie swoich zachowań, a więc także kontrolowanie uwagi, ruchów i emocji. Dziecko nadpobudliwe nie ma czegoś za dużo ( np. za dużo energii, za wiele emocji ), wręcz przeciwnie – ma za mało zdolności do wewnętrznej kontroli i hamowania zachowania. Reaguje szybko, bezmyślnie i często nieodpowiednio do sytuacji, nie potrafi powstrzymać swoich odruchów i tym samym wpędza się w tarapaty.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej jest zbiorem cech dziecka. U osoby z rozpoznaniem ADHD obserwujemy pewien wzór zachowania. Dzieci takie są nieuważne, impulsywne i nadruchliwe – zawsze lub prawie zawsze. W zależności od wymagań i tolerancji otoczenia powyższe objawy mniej lub bardziej przeszkadzają i utrudniają życie dziecku, a także otaczającym go dorosłym oraz rówieśnikom.

Jeśli objawy nadpobudliwości występują tylko w pewnych okolicznościach, na przykład w domu, zapewne nie jest to ADHD i warto poszukać odpowiedzi na pytanie, co takiego powoduje, że dziecko staje się niespokojne właśnie w tym miejscu. Podobnie jest gdy rodzice lub nauczyciele twierdzą, że dziecko było spokojne i nie różniło się zachowaniem od innych, a zaczęło być nadmiernie ruchliwe lub nieuważne od pewnego momentu.

Często nie mamy wtedy do czynienia z nadpobudliwością psychoruchową rozumianą jako odrębne zaburzenie. Nagła zmiana w zachowaniu dziecka może być wynikiem jego reakcji na jakieś trudne wydarzenia albo sygnałem, że dziecko cierpi na inną chorobę somatyczną, neurologiczną lub psychiczną.

O ADHD mówimy wówczas, gdy odpowiedź na pytanie, czy objawy znacznie utrudniają życie dziecku i stają się źródłem problemów w domu i szkole, jest twierdząca. W sytuacji, kiedy dziecko jest bardzo żywe, nieuważne, impulsywne, ale ono samo oraz jego otoczenie nie uważają tego za problem i są zadowoleni z jego wyników w nauce i z zachowania, nie można mówi o rozpoznawaniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej.
Wśród lekarzy i psychologów od lat toczy się dyskusja, czy ADHD jest chorobą czy zaburzeniem rozwojowym. Osobie z ADHD żyje się trudniej, musi często korzystać z pomocy innych, jednak – co ważne dzięki wysiłkowi otoczenia i swojemu własnemu osiąga to samo co osoby zdrowe lub dotknięte innymi zaburzeniami.

Dzieci z ADHD są zatem normalne. Odbierają prawidłowo, choć szybciej i bardziej chaotycznie, często pomijając istotne dla innych szczegóły. Wolniej i wybiórczo uczą się obowiązujących norm, ale odpowiadają za swoje czyny tak samo, jak wszystkie dzieci. Mają jedynie kłopoty z koncentracją, nadmierną ruchliwością i nadmierną impulsywności.

Opracowała Joanna Wilk
pedagog PCE-PPP w Kamiennej Górze

Czytaj również

Poradnik dla rodzin z dzieckiem z niepełnosprawnością

29 kwietnia 2021

Narodziny dziecka z niepełnosprawnością zmieniają całe Wasze życie nie tylko rodzinne, zawodowe, towarzyskie, ale także w wielu innych aspektach. W przyspieszonym tempie musisz przejść ekspresowy kurs prawa, medycyny, psychologii, asertywności, fizjoterapii. Musisz zdobyć wiedzę, która często jest bardzo daleka od Twojego aktualnego wykształcenia, zawodu, w którym się realizujesz. Musisz stać się ekspertem dla Twojego Dziecka. Chaos informacyjny i olbrzymia liczba źródeł informacji, nie zawsze sprawdzonych, sprawia, że zaczyna Cię to przerażać. Nie wiesz, o co warto się starać, co Ci przysługuje? A może masz to za sobą i szukasz możliwości pomocy, wsparcia, finansowania terapii Twojego Dziecka? Jeśli tak ten poradnik jest dla Ciebie.

czytaj dalej »

List DKO do dyrektorów i nauczycieli

12 kwietnia 2021

Szanowni Państwo Dyrektorzy i Nauczyciele! Koleżanki i Koledzy! Od ponad roku mierzymy się z bezprecedensowym wyzwaniem, jakim jest pandemia koronawirusa. Codziennością szkół, a w ostatnich tygodniach także przedszkoli stało się nauczanie zdalne. Co najmniej do 18 kwietnia br. przedszkolaki i uczniowie zostaną w domach. Trzecia fala pandemii utrzymuje się na wysokim poziomie, zajętych jest osiemdziesiąt kilka procent łóżek w szpitalach, podobnie rzecz się ma z respiratorami. W najbliższych dniach będą się ujawniać skutki społecznych zachowań w czasie Świąt Wielkanocnych. Trudno się dziwić, że w tej bardzo poważnej sytuacji podejmowane są decyzje o utrzymaniu obostrzeń w różnych obszarach życia gospodarczego i społecznego, w tym w oświacie. Z drugiej strony przyspiesza akcja szczepień, rząd deklaruje, że do końca czerwca zaszczepieni zostaną wszyscy chętni. Dobroczynnym efektem szczepień milionów Polaków stanie się odporność populacyjna co pozwoli na powrót do normalności. Dziś nie sposób precyzyjnie określić terminu powrotu do nauki stacjonarnej. Odpowiedzialnie można stwierdzić jedynie, że powrót ów - skorelowany z liczbą zachorowań i sytuacją w służbie zdrowia - powinien być możliwie szybki i rozpocząć się od najmłodszych (przedszkola, klasy 1-3 szkół podstawowych). Jest szansa, że stanie się tak jeszcze w kwietniu. To wszystko oznacza, że przez najbliższe tygodnie, a może i miesiące do zakończenia roku szkolnego 2020/2021 będziemy kontynuować nauczanie na odległość. Jak nigdy potrzebna jest systematyczność, wytrwałość i konsekwencja. Gorąco dziękuję Koleżankom i Kolegom za ofiarną pracę i zaangażowanie, za serce wkładane w podejmowane działania. Wiele wskazuje na to, że w walce z pandemią koronawirusa jesteśmy na ostatniej prostej - choć będzie to długa prosta. Na finiszu potrzebny jest największy wysiłek i mobilizacja, na ostatnich metrach daje się z siebie wszystko. Dziękując raz jeszcze proszę o codzienną, rzetelną, z pasją wykonywaną pracę. Jako że długotrwała izolacja przynosi negatywne skutki psychiczne w szczególności proszę o częste komunikowanie się z uczniami i rodzicami. Proszę o zwielokrotnioną empatię, serdeczność i życzliwość. W szczególności polecam uwadze Koleżeństwa relacje z uczniami niepełnosprawnymi, mającymi trudności w nauce oraz z rodzin dysfunkcyjnych, a także z uczniami zdającymi w tym roku egzaminy (maturalny, ósmoklasisty, zawodowy). To my, kadra pedagogiczna, odpowiadamy za wykształcenie i wychowanie młodego pokolenia. Wyposażamy je w umiejętności i wiedzę, kształtujemy charaktery, formujemy osobowości. Dodajemy odwagi i skrzydeł. Nam nie wolno opuścić rąk i ustać ze znużenia. My musimy być mocni, zdeterminowani i wytrwali. Wtedy wygramy z przeciwnościami losu i wypełnimy naszą misję. Upalnym, pamiętnym latem 1980 r. szeroko po Polsce rozlała się fala strajków. Polacy podnieśli się z kolan i zbuntowali przeciw komunistycznej władzy. Rodził się nienależny, samorządny związek zawodowy oraz wielomilionowy ruch społeczny o pięknej i zobowiązującej nazwie „Solidarność”. Na murze okalającym Stocznię Gdańską w sierpniu 1980 r. strajkujący robotnicy umieścili napis: „Tylko solidarność i cierpliwość zapewnią nam zwycięstwo”. To przesłanie jest wyjątkowo aktualne. W chwilach próby weźmy je za własne. Z wyrazami szacunku i życzeniami zdrowia Roman Kowalczyk Dolnośląski Kurator Oświaty

czytaj dalej »

Upowszechnienie wiedzy o zdrowiu psychicznym

14 maja 2021

Informacja Marszałka Województwa Dolnośląskiego nt. listy ośrodków środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży dla województwa dolnośląskiego: Szanowni Państwo Dyrektorzy, w trosce o stan psychiczny dzieci i młodzieży spowodowany pandemią, prowadzone są działania na rzecz upowszechniania wiedzy o zdrowiu psychicznym oraz miejscach, gdzie można otrzymać profesjonalną pomoc. W związku z tym prosimy o zapoznanie się z listą ośrodków środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej z terenu województwa dolnośląskiego, które nieodpłatnie i bez konieczności posiadania skierowania udzielają pomocy psychologicznej i psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży. Dzięki uzyskaniu szybkiej i ogólnodostępnej pomocy można zapobiec pogorszeniu zdrowia pacjentów i uniknąć hospitalizacji, która jest trudnym doświadczeniem dla młodej osoby. Prosimy wszystkich Państwa oraz zainteresowanych poprawą kondycji psychicznej młodych ludzi, szczególnie dotkniętych problemami podczas nauczania zdalnego, o rozpropagowanie powyższej informacji wśród pedagogów, rodziców, uczniów i wszystkich zainteresowanych.

czytaj dalej »