Sprawozdanie z realizacji programu Za Życiem

Dyrektor wiodącego ośrodka koordynacyjno – rehabilitacyjno – opiekuńczego działającego przy PCE – Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Kamiennej Górze przedstawia sprawozdanie z działalności za 2020 rok.

W ramach programu kompleksowego wsparcia rodzin ,,Za Życiem” w roku 2020 zrealizowano 1300 godzin różnorodnych zajęć specjalistycznych – terapeutycznych, zajęć integracji sensorycznej, rehabilitacji ruchowej oraz konsultacji z rodzicami i dzieckiem.

Nie realizowano konsultacji medycznych z powodu braku umowy z lekarzem. Zrealizowano wszystkie godziny zajęć zgodnie z harmonogramem na 2020 rok. Nie było dodatkowych godzin zrealizowanych z odsetek na koncie. Celem wszechstronnych i różnorodnych oddziaływań było zapewnienie dzieciom niepełnosprawnym dostępu do zwiększonej pomocy w wyrównywaniu deficytów rozwojowych, podjęcie większej ilości działań stymulujących dziecko we wczesnym etapie jego rozwoju.

Ilość zrealizowanych godzin dla każdego dziecka została dobrana indywidualnie w konsultacji z rodzicami, mając na uwadze możliwości dostosowania godzin pracy do możliwości organizacyjnych rodziców, ich pracy zawodowej, a także biorąc pod uwagę ilość godzin jakie zaproponowali rodzicom inni terapeuci, co w rezultacie miało na celu dostosowanie ilości godzin do możliwości psychofizycznych konkretnego dziecka. W programie uczestniczyły również dzieci, które miały wydane opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju, ale nie realizowały zajęć wwrd na terenie naszej placówki.

Dla trójki dzieci ( rodzeństwo w wieku 6, 3 i 1 rok ) objętych programem zajęcia były częściowo realizowane w domu rodzinnym, z uwagi na niepełnosprawność intelektualną matki ( porażenie mózgowe ) i brak możliwości udania się do poradni. W sprawie rodziny z niepełnosprawną mamą przeprowadzono interwencję wspólnie z dyrektorem PPP , przedstawicielem opieki społecznej oraz kuratorem sądowym rodziny w postaci szeregu rozmów telefonicznych oraz wysłania pisma odwoławczego do dyrektora przedszkola w związku z odmową przyznania miejsca w przedszkolu 3 letniej dziewczynce.

Ponadto kontaktowano się telefonicznie i osobiście z kuratorem sądowym w sprawie rodziny. Ponadto monitorowano wizyty lekarskie specjalistyczne dla dzieci . Zorganizowano zbiórkę zabawek , książeczek i ubrań dla rodzeństwa.

W realizację programu w terminie od 02 stycznia do 31 grudnia 2020 r., zaangażowanych było
9 specjalistów. W roku 2020 na skutek pandemii Covid 19 i wynikającymi w związku z tym ograniczeniami zakres i sposób realizacji programu „Za Życiem” musiał ulec pewnym zmianom:

– od 23.03.2020 do 04.05.2020 terapie prowadzono w formie zdalnej za pomocą poczty internetowej i komunikatorów: Messenger i WhatsApp.

– po raz pierwszy to rodzice musieli bardziej aktywnie włączyć się do prowadzonej terapii, chociażby poprzez wydrukowanie kart pracy, pomocy, przygotowanie dla dziecka miejsca do zajęć, odsyłanie wykonanych zadań itp.

– rodzice znacznie częściej konsultowali się z terapeutą, zwłaszcza ci, których dzieci jednocześnie realizowały podstawę programową klasy ,,”0. Często próbowano wspólnie znaleźć odpowiedni materiał ćwiczeniowy tak, aby dzieci pomimo i tak dużego obciążenia i znudzenia wynikającego z ciągłego wykonywania przedrukowywanych kart pracy, chciały jeszcze podjąć jakąkolwiek aktywność. Stąd różnego rodzaju ćwiczenia relaksacyjne, w tym m.in. yoga dla dzieci.

-terapia zdalna pokazała, że jej efektywność uwarunkowana jest skutecznie funkcjonującą triadą: rodzic – dziecko – terapeuta, w której każde z ogniw jest w nią jednakowo zaangażowane, pomimo czasami różnych ograniczeń, jak np. brak drukarki, niestabilne łącze internetowe, itd. Od 4 maja 2020 roku wszystkie zajęcia wróciły w formie stacjonarnej i tak były realizowane do końca roku z zachowaniem reżimu sanitarnego.

Zrealizowano:

– 218 godzin terapii psychologicznej, ( zaangażowanych 2 psychologów ),
– 429 godziny terapii logopedycznej, ( zaangażowanych 3 logopedów ),
– 116 godzin terapii pedagogicznej, ( zaangażowanych 1 pedagog ),
– 348 godzin arteterapii z terapią pedagogiczną, ( zaangażowany 1 arteterapeuta ),
– 8 godzin rehabilitacji ruchowej, ( zaangażowany 1 rehabilitant ),
– 139 godzin integracji sensorycznej, ( zaangażowany 1 terapeuta SI ),
– 42 godziny konsultacji dla rodziców ( wszyscy psycholodzy, pedagodzy i logopedzi ).

Liczba pacjentów objęta programem ,,Za Życiem”: w roku szkolnym 2019/2020 – 27 dzieci, a w roku 2020/2021 – 16 dzieci w wieku do 9 lat. Dzieci są zapisywane do programu w takcie trwania całego roku od momentu wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w szkole ( za zgodą rodziców ). Wśród nich są dzieci ze sprzężonymi niepełnosprawnościami, z zespołem Downa, z autyzmem, z zespołem Turnera,
z głuchotą ( implantowane ), słabo słyszące, słabo widzące, z niepełnosprawnością intelektualną, z wadami genetycznymi. Zwiększyła się również liczba zrealizowanych godzin z integracji sensorycznej z 89 godzin zrealizowanych w 2019 roku do 139 godzin zrealizowanych w 2020 roku. Jest to przede wszystkim wynik dużego zainteresowania ze strony rodziców bezpłatnym korzystaniem z zajęć integracji sensorycznej.

Dodatkowa ilość godzin różnorodnych zajęć i terapii przyznanych w ramach programu „Za Życiem” przełożyła się na efekty:

a) wcześniejszego wykrycia i likwidowania oraz korygowania zaobserwowanych u dziecka nieprawidłowości w rozwoju,

b) zwiększenia efektywności pracy, dzieci stały się bardziej śmiałe i chętne do współpracy, nabrały zaufania do specjalistów, pozostawały bez rodziców na zajęciach,

c) systematyczne zajęcia pozwoliły na nawiązanie relacji terapeutycznej, utrwalenie materiału, wprowadzenie nowych treści programowych, na bieżąco ich korygowanie oraz w przypadku dzieci
z autyzmem powtarzalne schematy,w przewidywalnym otoczeniu, w konkretnej kolejności, z konkretnymi pomocami dydaktycznymi,

d) usprawnianie percepcji wzrokowej (spostrzegawczość, analiza i synteza wzrokowa) oraz funkcji angażujących myślenie i uczenie się (pamięć, uwaga),

e) zwiększanie samodzielności dzieci oraz stopniowe pokonywanie napotykanych trudności,

f) zajęcia z dziećmi oraz dzielenie się informacjami o funkcjonowaniu i czynionych przez dzieci postępach pozwalało na zbudowanie zaufania specjalista – rodzic , co z kolei wiązało się z zadawaniem przez rodziców pytań do zajęć, dzieleniu się swoimi doświadczeniami , ale również lękami i obawami np. co do dalszego rozwoju i funkcjonowania w szkole ich dziecka,

g) bazując na zdobytym zaufaniu rodzice na bieżąco dzielili się informacjami na temat pojawiających się, czasami niepokojących ich, zachowań u swojego dziecka w domu oraz przedszkolu ,

h) szybkie wychwycenie tych zachowań pomogło zastosować konkretne strategie zaradcze do zastosowania w domu rodzinnym dziecka,

i) otwartość rodziców pomagała zrozumieć zachowania dzieci na zajęciach , które często wynikały
z konkretnych sytuacji w rodzinie, zmian zachodzących w domu rodzinnym,

j) rozmowy z rodzicami i ich otwartość w dzieleniu się troskami wpływało na wspólne rozważania
( specjalista – rodzic) o dalszych szkolnych losach ich dzieci,

k) szczególne efekty zaobserwowano u rodziny z niepełnosprawną mamą. Systematyczne wizyty w domu rodzinnym pozwoliły na wytworzenie więzi i zaufania pomiędzy dziećmi, matką i terapeutą. Poza zajęciami terapeutycznymi: zabawy rytmiczne, czytanie książeczek, rysowanie, lepienie itp., stosowano metody modelowania pozytywnych zachowań, począwszy od nauki treningu czystości u dzieci, wykonywania podstawowych zabiegów higienicznych ( mycie buzi, rąk, zębów oraz czesanie włosów ), uczenia samodzielności w ubieraniu się i jedzeniu. Dodatkowo podniosły się dzięki temu kompetencje wychowawcze niepełnosprawnej mamy, która obserwując pracę pedagoga zaczęła wprowadzać zasady
i metody postępowania sugerowane przez terapeutę,

l) zajęcia specjalistyczne zaowocowały podniesieniem poziomu szeregu umiejętności niezbędnych w procesie uczenia się takich jak:
– sprawność manualna i graficzna ( rysowanie szlaczków litero podobnych, nawlekanie koralików, lepienie z plasteliny i masy plastycznej, odwzorowywanie, wycinanie nożyczkami prostych kształtów),

– koordynacja wzrokowo – ruchowa ( umiejętność analizowania i rozróżniania kształtów, dopasowywanie , segregowanie, porównywanie,

– analiza i synteza słuchowa ( rozróżnianie i identyfikowanie dźwięków),

– orientacja w schemacie ciała i przestrzeni ( umiejętność określania położenia poszczególnych przedmiotów w przestrzeni),

– kreatywność i wyobraźnia ( wykonywanie swobodnych form twórczości dziecięcej z różnorodnych materiałów)

Czytaj również

Światowy dzień Świadomości Autyzmu

4 kwietnia 2024

2 kwietnia obchodzony jest na całym świecie Światowy dzień Świadomości Autyzmu. Powiatowe Centrum Edukacji – Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna w Kamiennej Górze przyłącza się do obchodów!

czytaj dalej »

Nowe możliwości diagnostyczne w Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej

12 kwietnia 2024

Specjaliści z Poradni oferują diagnozę w oparciu o Neuroflow - Diagnoza Centralnych Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego ( CAPD ). Diagnoza w kierunku zaburzeń przetwarzania słuchowego (CAPD) metodą  Neuroflow podzielona jest na kilka etapów:

  1. Szczegółowy wywiad - Provider Neuroflow zapyta o rozwój dziecka począwszy od okresu prenatalnego, poprzez okres niemowlęcy do aktualnych problemów zdrowotnych dziecka. Ważnym elementem wywiadu jest wypełnienie kwestionariusza zawierającego pytania dotyczące trudności dziecka w uczeniu się i komunikacji
  2. Ocena czułości słuchu dziecka – to pierwszy element badania obwodowego układu słuchowego. Badanie audiometrii tonalnej pozwala stwierdzi czy czułość słuchu jest prawidłowa, czy dziecko nie ma niedosłuchu. Wyniki tego badania zostaną umieszczone w Raporcie, który otrzymają Państwo na koniec badania diagnostycznego.
  3. Ocena wyższych funkcji słuchowych baterią znormalizowanych testów Neuroflow:
    • dzieci, w wieku przedszkolnym mają do wykonania 3 zadania testowe,
    • dzieci w wieku młodszym szkolnym podczas diagnozy wykonują 6 zadań testowych,
    • dzieci starsze i osoby dorosłe 8 zadań testowych.
Zadania polegają, w zależności od wieku dziecka, m.in. na powtarzaniu słów/zdań na tle szumu, cyfr, które słyszane są jednocześnie w prawym i lewym uchu, wysłuchiwaniu przerw w szumie, różnic pomiędzy dźwiękami w zakresie ich wysokości.
  1. Po wykonaniu diagnozy w kierunku zaburzeń przetwarzania słuchowego CAPD Provider na tym samym spotkaniu drukuje Raport z badania i omawia go z rodzicami. Raport zawiera ważne informacje:
    • jakimi narzędziami dziecko zostało zbadane,
    • co badają poszczególne testy,
    • jakie wyniki uzyskało dziecko.
Wyniki testów z literką „L” oznaczają wynik poniżej normy dla wieku dziecka. Na Raporcie znajdzie się także odręcznie wpisana przez Providera analiza wyników diagnozy i podsumowanie zawierające cenne dla nauczycieli oraz innych terapeutów  dziecka informacje. Raport z naszego badania oznaczony jest logiem Neuroflow, zawiera unikalny kod diagnozy, który znajduje się w ramce nad nazwiskiem dziecka, podpisany jest przez certyfikowanego Providera Neuroflow, tzn. system drukuje imię i nazwisko Providera wraz z numerem jego certyfikatu.
  1. Jeśli rodzice wspólnie z Providerem zdecydują o rozpoczęciu treningu Neuroflow, wówczas zostaną poinformowani o:
    • wymaganiach technicznych (m.in. odpowiedni komputer, szerokopasmowe łącze internetowe),
    • cenie każdego z  etapów (nie każde dziecko musi przejść wszystkie etapy),
    • roli jaką pełni rodzic w procesie ćwiczeń wyższych funkcji słuchowych,
    • zobaczą demonstracyjny, skrócony trening, która pokaże rodzicom jakie zadania spotkają w trakcie sesji terapeutycznych prowadzonych w domu i wyjaśni jak ćwiczyć z dzieckiem.
  2. Po każdym etapie treningu zalecana jest diagnoza kontrolna, która oceni postępy dziecka.
Diagnoza prowadzona w PCE – Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej jest bezpłatna. O kontynuacji treningu i terapii decyzje podejmują rodzice. Providerami są: Bernarda Kurczewska – logopeda, surdopedagog. Monika Maciaszek – neurologopeda.

czytaj dalej »

21 marca obchodzimy Światowy Dzień Zespołu Downa

13 marca 2024

21 marca obchodzimy Światowy Dzień Zespołu Downa. Ta data nie jest przypadkowa i nawiązuje do obecności u osób z zespołem Downa dodatkowego, trzeciego chromosomu w 21. parze chromosomów. Symbolem Zespołu Downa są kolorowe skarpetki będące synonimem niedopasowania społecznego i genotypowego, z jakim borykają się osoby z zespołem Downa. Święto to zostało ustanowione w 2005 roku z inicjatywy Europejskiego Stowarzyszenia Zespołu Downa, natomiast od 2012 roku organizowane jest pod patronatem Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ). Ideą tego święta jest zwrócenie uwagi społeczeństwa na osoby z zespołem Downa i ich potrzeby, zwiększenie świadomości o chorobie oraz promowanie praw osób z zespołem Downa do pełnego uczestniczenia w życiu społecznym. Zespół Downa występuje u około 1 na 800-1000 noworodków. Osoby z zespołem Downa zazwyczaj charakteryzują się niepełnosprawnością intelektualną, opóźnieniem rozwoju mowy i umiejętności społecznych. Są także bardziej podatne na niektóre choroby, takie jak choroba Alzheimera, choroba serca i problemy z tarczycą. Dzięki wsparciu, edukacji i leczeniu osoby z zespołem Downa mogą prowadzić normalne i pełne życie.

czytaj dalej »